O Mieczu Prawdy w zasadzie mogę powiedzieć więcej złego niż dobrego. Cykl wydaje mi się dosyć mocno zerżnięty - przepraszam za określenie - z twórczości innych autorów, przede wszystkim Roberta Jordana. Aż roi się w nim od nieścisłości, które fanów Tolkiena przyprawią o ból głowy. Powieści są miejscami naiwne, a zazwyczaj nadmiernie moralizatorskie, jak gdyby pan Goodkind za wszelką cenę chciał udowodnić, że tylko człowiek idealny, który przecież nie istnieje, ma rację bytu na świecie. Co więcej, bohaterowie jego są właśnie tacy, jaskrawi i nieco nieludzcy: albo całkiem dobrzy, albo źli.

A jednak, co by nie mówić, jego dzieła czyta się po prostu świetnie. Płynnie i z zaciekawieniem. Obfitują w rewelacyjne sceny. Bądź co bądź, w fantastyce jasne określenie zła i dobra grzechem nie jest. Co do "zrzynania" - nie ma takiego pisarza, ba, nie ma człowieka, który by wymyślał wszystko sam z siebie. Robert Jordan też czerpał z innych - z Tolkiena czy Herberta chociażby. Moralizatorstwo da się znieść, a naiwność, przynajmniej mi, kojarzy się z amerykańską mentalnością - i też nic w tym aż tak niedobrego. Skutek jest taki, że choćby zrzędzić i kręcić nosem na ewidentne błędy, naprawdę mało jest powieści, do których się powraca tak często...

Zobacz, co napisali inni i zostaw własną opinię »