To jest recenzja.
Pomaga zdecydować, czy warto czytać książkę.

Oto streszczenie 3 tomu na podstawie noty z okładki (anglojęzycznej):

Zabójca, szpieg i Mistrz Mocy, Bastard Rycerski z rodu Przezornych, został nieodwracalnie wplątany w wydarzenia dworu królowej w Koziej Twierdzy. Wraz z Księciem Obowiązkowym, swoim byłym mistrzem Cieniem oraz Thickiem, człowiekiem o prostym umyśle, ale bardzo silnej Mocy, Rycerski usiłuje pomóc księciu podczas wyprawy, która ma zapewnić pokój pomiędzy Sześcioma Księstwami i Zawyspiarzami - a jednocześnie pozwolić Obowiązkowemu na poślubienie Narcheski Ellianii, księżniczki Zawyspiarzy. Elliania bowiem zażądała od księcia wypełnienia niezwykłej i trudnej misji: zgładzenia smoka uwięzionego pośród lodu na wyspie Aslevjal. Jednak nie wszystkie klany Zawyspiarzy popierają tę próbę zniszczenia smoka, który wedle legend miał ich bronić i wspierać. Czy za żądaniem Narcheski kryją się jakieś mroczniejsze powody? I czy Bastard zdoła je odkryć nim minie czas na ocalenie przymierza - i świata?

Akcja powieści toczy się w dużej mierze wokół przygotowań, a następnie samej wyprawy Obowiązkowego. Zakończenie tej wyprawy i wspaniałe sceny, które wówczas mają miejsce, przypadają, co ciekawe, tak na oko po 2/3 tomu. Reszta jest poświęcona rozwikłaniu innych tajemnic i problemów, być może zbyt zagmatwanych, żeby autorka mogła wyjaśnić je wcześniej. Według mnie to pewna wada - chociaż czyta się ciekawie, tym bardziej, że ten tom to zwieńczenie nie tylko trylogii "Złotoskóry", ale także dwóch wcześniejszych trylogii Robin Hobb.

Poczesne miejsce w tej powieści mają smoki: złota Tintaglia i czarny Icefyre, stworzenia tak potężne, że ludzie, zwykli czy niezwykli, są dla nich raczej łupem niż czymkolwiek innym. Wychodzi też na jaw, czyja zła dłoń kieruje próbą zgładzenia Icefyre, a nawet stoi za działaniami Srokatych. Na dodatek, przeszłość Bastarda powraca z coraz większą natarczywością, a sekrety, którymi tak usilnie się okrywał, zaczynają pękać w szwach. Zwieńczeniem wszystkiego jest ostatni rozdział przyjaźni Bastarda i Błazna - Lorda Złocistego - którzy pod koniec ofiarują sobie nawzajem niezwykłe, niebywałe wręcz dary.

Aby sprostać wszystkiemu, co spada na niego i na królestwo Sześciu Księstw, Bastard musi wiele poświęcić i nierzadko zapłacić własnym szczęściem lub krwią. Dla Królowej Ketriken dokonania Bastarda to coś więcej niż służba, więcej nawet niż przyjaźń. Dla niej, słowo "poświęcenie" ma jeszcze jedno, święte znaczenie...

Zobacz, co napisali inni i zostaw własną opinię »