|
|
Fantastyka i jej Autorzy
 Władcy Podziemi (ang. The Burrowers Beneath)
To jest streszczenie - opisuje fabułę utworu.
Przeczytaj, jeśli chcesz sobie przypomnieć lub poznać książkę.
Powieść rozpoczyna się jako seria listów pomiędzy jednym z głównych bohaterów, Tytusem Crowem, a byłym górnikiem, który wyjawia Tytusowi sekrety wydarzeń, które miały miejsce w jednej z opuszczonych angielskich kopalń. Potem listy zmieniają adresatów; pojawia się drugi bohater i przyjaciel pierwszego, Henri-Laurent de Marigny, którego rola wobec Tytusa przypomina trochę Watsona przy Sherlocku Holmesie. Z tej dosyć fragmentarycznej i nieco niejasnej fabuły powoli wyłania się przerażający obraz sytuacji: świat zagrożony powrotem starożytnych, uwięzionych od eonów potworów-bogów. Kolejne trzęsienia ziemi okazują się układać w linie świadczące o przemieszczaniu się Cthonów, skrajnie szkaradnych i groźnych bytów z Kręgu Cthulhu (KC).
Kiedy wydaje się już, że jedyne, co bohaterowie mogą zrobić w sprawie przerażających przybyszy, którzy władają ogromną telepatyczną mocą, to ciągła ucieczka i ukrywanie się - pojawia się nadzieja. Reprezentuje ją Peaslee, profesor z Uniwersytetu w Miskatonic, USA, i członek Fundacji Wilmartha, która od dawna już zajmuje się badaniem i zwalczaniem gróźb związanych z KC. Fundacja odkryła między innymi, że istnieją przedmioty, nazywane kamiennymi gwiazdami z Mnar, które stanowią ostateczną broń przeciwko stworom KC. Gwiazdy te są rozsiane wokół więzień potworów, umieszczone tam jeszcze przez Starszych Bogów, i ich widok oraz obecność są jedyną rzeczą, której żaden potwór KC, włączając w to Cthulhu, znieść nie może. Fundacja nauczyła się też reprodukować gwiazdy, chociaż w każdej nowo wytworzonej musi znajdować się cząstka oryginału.
Powoli, przy współpracy Henriego i Tytusa, Fundacja zaczyna niszczyć gniazda Cthonów w Anglii. Jednocześnie walka toczy się w wielu innych miejscach globu, a towarzyszą jej ciągłe próby zbadania natury przeciwnika. Ta jednak jest tak odmienna i odrażająca, że wymyka się wciąż zrozumieniu.
Wreszcie, po licznych sukcesach, ale i porażkach, bohaterowie wiedzą już dość wiele o swoich wrogach - posłużę się tu cytatem z innej części Tytusa Crow:
"Najpierw, był przerażający Cthulhu, pierwszy członek KC, uwięziony w zatopionym R'lyeh gdzieś w niezmierzonych i nieznanych głębiach Ziemskiego pacyfiku. Następny był Yogg-Sothoth, "wszyscy-w-jednym-i-jeden-we-wszystkich", stwór bardziej odrażający, niż można by to sobie wyobrazić - tak potworny, że jego prawdziwy kształt i płeć są ukryte na zawsze, poza maską lub grupą opalizujących kul - który zamieszkuje sztuczny wymiar stworzony przez Starszych Bogów jako jego wieczne więzienie. [...]
Potem, wysoko i nisko w hierarchii KC i ich sług, byli następujący: Hastur Niewysłowiony, żywioł międzygwiezdnej przestrzeni i powietrza, i ponoć pół-brat Cthulhu; Dagon, starożytny byt wodny niegdyś czczony przez Filistynów i Fenicjan, a obecnie pan i władca suboceanicznych Głębieli trudzących się nad rozlicznymi zadaniami, głównie strzegącymi zakleszczonych od niepamiętnych czasów grobowców i zatopionych kurhanów R'leyh; Cthylla, "tajemne nasienie" Cthulhu, jego córka; Shudde-M'ell, Władca Gniazd podstępnych Cthonów, Władców Podziemi; Ogary Tind'losi; Hydra i Yibb-Tstll; Nyogtha i Tsathoggua; Lloigor, Zhar i Ithaqua, i wielu, wielu innych.
Lista była długa i zawierała, na równi z tymi prawdziwymi, fizycznymi przedstawicielami kręgu Cthulhu, kilka czysto symbolicznych figur obdarzonych równie groźnie brzmiącymi nazwami i własnymi atrybutami. Byli to głównie Azathoth, Nyarlathotep i Shubb-Niggurath[...]"
Z tych trzech ostatnich, Azathoth reprezentuje potęgę eksplozji nuklearnej i nuklearny chaos, w tym także Wielki Wybuch, który zapoczątkował dzieje kosmosu; Nyarlathotep to moc telepatii, Posłaniec KC, a Shubb-Niggurath to siły rozrodcze potworów KC, tak potężne, że pozwalają im nawet na współżycie z ludźmi.
Niestety, telepatyczne moce potworów KC sprawiają, że wielu ludzi staje po ich stronie. Tym sposobem Cthulhu i jego słudzy pozbawiają pracowników Fundacji ich największej broni - gwiazd z Mnar. Kierowani telepatycznymi podszeptami ludzie, na których gwiazdy nie działają już tak silnie, podmieniają je na fałszywe. Tym sposobem złowrogie byty otwierają sobie drzwi do umysłów swoich wrogów. Tom kończy się w chwili, gdy Tytus Crow i Henri-Laurent zdają sobie sprawę z niebezpieczeństwa. Wysyłają informację o nim do Peaslee. Dla nich samych jest jednak już za późno - ich dom zostaje oblężony przez żywioły powietrza, wysłańców Ithaquy. Budynek zostaje zniszczony, a oni w ostatniej chwili znajdują schronienie - Tytusowi udaje się otworzyć i uruchomić przedziwny artefakt, który niegdyś należał do ojca Henriego. Coś, co wygląda jak zegar, lecz zegarem nie jest...
|
|
