Umarła

Taka cicha i spokojna

Umarła

Bo nie wiedziała ze to wojna

Tylko

                               w jej snach.

Umarła

śmiech naiwny niosąc z wiatrem

Odeszła

Nie żegnając się ze światem

   Uciekła

Niosąc strach.

Umarła

Powiedziała mi ze kocha

Odpłynęła

Deszcz powoli po niej szlocha

Odbiegła

Miłości niosąc kres.

Umarła

Z niepewnością jej istnienia

I zniknęła

Z kołysanką matki cienia

Zamilkła

Obiecując ze powie.

Umarła

Napisała kilka wersów

I umarła

Nie pisała głupich tekstów

Umarła

Poezji niosąc czas.