Tyle niewypowiedzianych słów,

Tyle ukrytych uczuć,

Wszystko zamknięte w tajemnicy,

W skostniałym sercu, w mej pustce duszy,

Głęboko, by nikt nie mógł ich wykraść.

Jak chciwy przelicza pieniądze.

Tak odliczam ważne myśli już nie bijące.

Tracę oddech i czuję ból.

Ból, który jest mym bratem i mym kochankiem.

Tylko on  mnie rozumie,

Tylko on się mną opiekuję.

Śmierć jest złośliwa.

Macham do niej, a ona się skrywa.

By tylko na mnie nie spojrzeć.

By dać mi karę dla najgorszej.

A przecież ja niewinna.

Nic złego nie zrobiłam.

Nawet przysięgę braku przyjemności,

Zawarłam, tępiąc noże na mych ranach.

Bym swój krzyż doniosła cały

I wzięła na barki jeszcze stos innych mej wiary.